• Francy Wilthuis
  • Blog

Besmet, maar dan anders...

Ken je dat gevoel? Dat je energetisch leegloopt bij sommige mensen?
Dat je doodmoe en futloos op de bank ploft na een bezoekje aan deze of gene?
En ken je ook dat gevoel dat je helemaal opgeladen bent na een wandeling met die ene vriendin? Dat je je vrolijk en vol plannen voelt na een gesprek met die collega?

Of: Je komt een kamer binnen en voelt meteen een onrustige spanning.
Of: In de supermarkt raak je geïrriteerd, terwijl je van nature heel geduldig bent.
Het kan zomaar zijn dat je de gedachten of energie van anderen overgenomen hebt.
Dit merk je vooral wanneer je iets denkt of doet wat niet bij je natuurlijke staat van zijn past. Alles is energie. Ook gedachten en gevoel. We “besmetten” elkaar er voortdurend mee.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

wees blij dat je een neus hebt

Ik geloof erin dat we hier zijn om te werken aan een levensplan.
In dat levensplan kom je vaak dezelfde thema’s tegen.
Thema’s die blijven opduiken in je leven.
Net zolang totdat je ze geleefd/beleefd/begrepen en losgelaten hebt.
In mijn levensloop komt “verlies” voor als thema.
Evengoed komt “geluk” als een thema voorbij.
“Verlies” en “geluk” hebben een andere lading gekregen gedurende mijn leven.
Vroeger was ik bang om het geluk te verliezen.
Tegenwoordig ben ik veel minder angstig voor verlies.
Daarnaast is er beduidend meer dankbaarheid richting het geluk in mijn leven.
Misschien is er zelfs een causaal verband tussen beide ontwikkelingen te ontdekken.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Een (nukkig?) kijkje in mijn wereld

Ik beschouw mezelf als iemand die leeft vanuit vertrouwen.
Mijn focus is doorgaans op het goede, ik zie snel mogelijkheden en ben positief ingesteld.
Persoonlijk vind ik het nog niet altijd gemakkelijk om boosheid te uiten.
Ik weet echt wel dat ik met het tonen van boosheid mijn grenzen aangeef.
Toch klinken er stemmetjes in mijn hoofd:
“Toe Francy, doe niet zo hysterisch!”
“Straks begrijpen mensen mijn boosheid niet en wijzen ze me af…”
“Als ik in mijn boosheid maar niet ga huilen, dat lijkt zo zwak.”

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Lief kind, de wereld heeft jou nodig

Kinderen die anders zijn, anders denken en meer voelen…
De wereld heeft hen nodig.
Laten we hen niet in het oude systeem proppen.
Als we hen laten zíjn, zullen ze zich ontpoppen in hun volle pracht en potentie.

Deze kinderen die zich anders voelen.
Ze raken me…
Wat mij raakt is dat ze zichzelf zo vaak veroordelen.
Ze zien dat ze anders zijn dan andere kinderen.
Ze voelen zich niet altijd thuis in onze prestatiewereld met dwingende systemen.

Het is onze taak als volwassene, als ouder, als leerkracht, om:

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Brave meisjes komen in de hemel, brutale overal?

Dit is de titel van een boek dat ik nooit heb gelezen.
Ik heb er in mijn hoofd wel een eigen versie van geschreven.
Wat is het toch vreemd dat we als meisje, als vrouw, anno 2021 nog steeds braaf willen zijn.
Dit zal niet voor iedereen gelden, maar toch voor velen wel.
Brave meisjes zijn lief, zorgzaam, niet lastig, niet boos, niet wild of gek.
We vechten niet, we schikken ons, we houden wijselijk onze mond.
We klimmen alleen op de maatschappelijke ladder als we zeker weten dat we het waard zijn.
En aan die laatste overtuiging ontbreekt het ons nogal eens.
We weten diep vanbinnen echt wel wat we waard zijn.
We bevechten zelden onze positie, dit hebben we niet geleerd.
Als we al vechten doen we dat liever voor een ander, voor diens recht en positie.
We schreeuwen niet van de daken wat we allemaal kunnen en in onze mars hebben; dat is namelijk niet hoe brave meisjes zich gedragen.

Ik denk dat deze houding in ons vrouwelijk DNA van oudsher ingebakken zit.
We leren het (on)bewust. We geven het (on)bewust weer door aan onze dochters.

Lees verder

Geïnteresseerd? Neem gerust contact op!

Veeg je talenten niet onder het tapijt, maar ga samen met een coach op zoek naar je eigen kracht.

Alle rechten voorbehouden.
Privacyverklaring.