• Francy Wilthuis
  • Blog

Ken ik mij?

Ken ik mij? Wie ben ik dan?
Op deze vraag is mijn primaire reactie: Ja, natuurlijk ken ik mij.
Ik ben een vrouw, 51 jaar, moeder, dochter, zus, vriendin, boerderijkind, schoolleider, coach, creatief, wandelaar, woon in Twente, leer en lees graag, houd van schrijven….
Allemaal waar én er zijn meer mensen die aan dit profiel voldoen.
Mensen waar ik in wezen weinig mee gemeen heb waarschijnlijk.
Dus, nogmaals:
Ken ik mij? Wie ben ik dan?
Wie ben ik in wezen?
In de kern van mijn zijn, als alles wát ik ben wegvalt.
Wie ben ik dan nog steeds?

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Overgave

Overgave.

Het is een thema voor mij deze afgelopen paar dagen.
Degenen die me gevolgd hebben op fb weten dat ik deze zomer een wandelreis door Umbrië (Italië) gemaakt heb in mijn eentje.
Het is de eerste keer in mijn 51-jarige leven dat ik een dergelijk avontuur ben aangegaan.
Het was intens, vervullend, confronterend en het gaf me een gevoel van vrijheid dat ik nog niet eerder op deze manier ervaren heb.
Ik hield op fb een dagboek bij, een reisverslag van de wandelingen en datgene wat zich in mijzelf voltrok. Het was heerlijk om te doen en het ging als vanzelf.
Ongeremd, moeiteloos en vanuit mijn pure zelf.
Ik was niet bezig met wat “men” ervan zou vinden, of hoe het zou overkomen.
Ik schreef bijvoorbeeld vrijuit over mijn vertrouwen in engelen.
Ik deelde hoe ik soms praat met mijn overleden vader en zoon.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

ongewikkeld

Niks is zeker in ons leven.
Ik heb het al zo vaak ervaren.
Net als jij waarschijnlijk.
En toch doen we ons best om zekerheden te creëren.
Het geeft ons veiligheid.
Totdat we erachter komen dat deze zekerheid en veiligheid slechts schijn zijn.

Om ons heen gebeurt van alles wat we niet aan zagen komen, doorlopend.
En dan bedoel ik niet alleen de vervelende dingen, die ons uit balans brengen.
Ik doel ook op de mooie momenten in ons leven.
We hebben ze meestal niet gepland, het wordt zelden door ons geregisseerd.
Het is er gewoon opeens.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

experiment

Dit is een experiment.
Ik ga dit blog schrijven zonder erbij na te denken.
Ik laat mijn vingers hun werk doen en ik lees pas achteraf wat er ontstaan is.
Lees je me, lees je mee?
Ik sluit mijn ogen en zie licht. Mijn hart zwelt op, alsof het blij is dat ik eindelijk de controle durf los te laten om te ervaren wat er dan ontstaat.
Stiekem denk ik aan de oordelen die kunnen komen, op het product van dit experiment.
En als ik denk schiet ik in m’n hoofd, uiteraard. En daar heb ik het nu even niet te zoeken.
Ik heb het in mijn lijf te zoeken, in mijn onderbewuste.
Daar zijn de antwoorden te vinden die met het hoofd niet te bereiken zijn.
Dat voel ik al lang. Ik ervaar het zo vaak.

Lees verder

  • Francy Wilthuis
  • Blog

Ik zie mij, ik zie jou

Echt gezien worden, dat willen we allemaal graag.
En toch, als ik terugkijk dan zijn er momenten geweest dat ik me het liefst verstopte.
Periodes dat ik niet écht gezien wilde worden.
Nu kan ik begrijpen dat ik dat zo voelde, omdat ik mezelf niet was.
Iemand zou door kunnen hebben dat ik niet goed in mijn vel zat.
Dat ik een rol aan het spelen was.
Dat ik ongelukkig was.
Mijn systeem vond het indertijd blijkbaar gemakkelijker om weg te kijken.
Me terug te trekken.
Ik was op die momenten niet blij met wie ik was, kon mezelf niet aankijken.
Dus zag ik mezelf niet, was niet in verbinding met mij.
Dat maakte, logischerwijs, dat ik ook niet in verbinding kon zijn met anderen.

In 2016 beleefde ik zo’n intense periode.

Lees verder

Geïnteresseerd? Neem gerust contact op!

Veeg je talenten niet onder het tapijt, maar ga samen met een coach op zoek naar je eigen kracht.

Alle rechten voorbehouden.
Privacyverklaring.